Mathieu, laat me je één detail meegeven voor de Kwaremont en de Paterberg
Mathieu, ik zeg dit met alle beste bedoelingen en geloof me, ik ben me er pijnlijk van bewust dat de beste stuurlui aan wal staan. Ik hoor mezelf al: ik zit hier in de zetel, jij rijdt straks de Ronde van Vlaanderen, en toch durf ik je advies te geven. Terwijl ik weet dat jij door uw sterke persoonlijkheid, nooit iets laat opdringen. Uw volste recht, maar je weet maar nooit... Cynisch genoeg is dat precies hoe wielercommentaar werkt. Maar goed, neem het als een knipoog, niet als een belerende vinger.
Toch wil ik je iets meegeven. Een detail. Een nuance. Iets kleins dat misschien een groot verschil kan maken in de finale.
Rij op de Kwaremont en de Paterberg één tandje kleiner dan in de vorige edities.
Niet omdat je niet goed genoeg zou zijn. Niet omdat je vorm in twijfel staat, integendeel. Maar omdat de renner die je daar waarschijnlijk weer gaat uitdagen, een heel ander type is: Tadej Pogačar.
Pogačar is een cadansrenner, zelfs op de zwaarste cols
Je weet het zelf: Pogačar rijdt met een cadans die bijna onnatuurlijk hoog ligt. Zelfs op de steilste stroken van de Tour blijft hij draaien alsof hij een metronoom in zijn benen heeft. Hij versnelt niet met brute kracht, maar met ritme. Met souplesse. Met die typische “Pogi‑cadans” die iedereen kent.
En dat ritme legt hij zijn tegenstanders op. Wie hem wil volgen, moet mee in dat tempo. Niet stoempen, maar draaien. Niet duwen, maar zweven.
"Jij staat op hetzelfde niveau als Pogačar.
Misschien zelfs hoger op bepaalde vlakken."
Jij rijdt anders, Mathieu en dat is geen zwakte, dat is je kracht
Jij bent gebouwd op vermogen. Op explosiviteit. Op pure power. Dat is je handelsmerk, je signatuur, je DNA. Maar dat betekent ook dat je lichaam anders reageert op die Vlaamse hellingen dan dat van Pogačar.
Je weegt ongeveer tien kilo meer dan hij. Dat is geen nadeel, dat is gewoon fysica. Maar het betekent wel dat:
- jij meer absolute wattages moet trappen om dezelfde snelheid te halen
- een hoge cadans minder natuurlijk aanvoelt
- een te zware versnelling je sneller in het rood duwt
En dat rood komt op de Kwaremont en de Paterberg sneller dan je denkt. Zeker als Pogačar daar weer zijn ritmische prikjes uitdeelt.
Eén tandje kleiner is langer in zijn wiel
Als je op die hellingen bewust één tandje kleiner schakelt, gebeurt er iets interessants:
- je cadans komt dichter bij die van Pogačar
- je piekbelasting daalt
- je spieren verzuren minder snel
- je houdt meer marge om te reageren
Het is geen pleidooi om je stijl te veranderen. Jij moet geen cadansrenner worden. Jij moet gewoon jouw kracht combineren met een fractie van zijn ritme. Alleen op die twee hellingen. Alleen op die cruciale momenten.
En laat me dit ook duidelijk zeggen: je vorm is uitstekend
Sommige analisten durven twijfelen aan je vorm. Ze fluisteren dat je misschien niet op je top zit, dat Pogačar zogezegd verder staat, dat je voorbereiding minder was. Maar dat is onzin.
Jij staat op hetzelfde niveau als Pogačar.
Misschien zelfs hoger op bepaalde vlakken.
Het verschil zal niet in de benen zitten.
Het verschil zal in techniek en tactiek zitten.
En precies daarom schrijf ik dit. Niet om je te bekeren tot een andere stijl, maar om je te helpen die paar procent extra te vinden die in de Ronde van Vlaanderen het verschil maken.
En laten we vooral de anderen niet vergeten
Want het wordt geen duel met twee.
De vorm van Wout van Aert mag je nooit onderschatten. Hij heeft misschien pech gekend, maar een Wout die zich goed voelt, is altijd gevaarlijk. En Florian Vermeersch rijdt rond met een motor die dit voorjaar opvallend stil maar indrukwekkend draait.
En dan is er nog UAE.
Een ploeg die sterker is dan ooit.
Een ploeg die de koers kan controleren, ontregelen, versnellen, vertragen, wat ze maar willen.
Mathieu, je zal je daar moeten naar schikken. Niet ondergaan, maar anticiperen. Niet reageren, maar pre‑reageren. En dat begint op de Kwaremont en de Paterberg, waar de koers traditioneel openbreekt.
De Ronde wordt beslist op details
En dit detail kan het verschil maken. Want als jij de top van de Paterberg bereikt mét Pogačar in het vizier, dan verandert het spel. Dan komt jouw explosiviteit terug in beeld. Dan wordt het weer een duel op gelijke wapens.
En dan, Mathieu… dan weet jij net zo goed als ik hoe dat meestal afloopt.
Rudi Leysen
Reactie plaatsen
Reacties