Hoe denkt de Vlaamse burger

Zoals eerder gerapporteerd in Het Laatste Nieuws van 12 juni 2026 , tonen de nieuwste peilingen een duidelijke verschuiving in het Vlaamse politieke landschap. Ze geven een opvallend en niet te negeren beeld van hoe burgers vandaag kijken naar de federale Arizona‑regering onder leiding van Bart De Wever. Hoewel peilingen geen verkiezingsuitslagen zijn en altijd met de nodige voorzichtigheid moeten worden geïnterpreteerd, tonen ze wel een duidelijke trend die door veel Vlamingen als een signaal wordt gezien. Het politieke landschap verschuift, en dat op een manier die de huidige machtsverhoudingen stevig onder druk zet.

Uit deze peilingen blijkt dat Vlaams Belang met voorsprong de grootste partij van Vlaanderen zou worden, met een marge van ongeveer 4,3% op de tweede partij N-VA. Dat is geen detail, maar een structurele verschuiving in het politieke veld. Tegelijkertijd blijft Bart De Wever de populairste politicus van Vlaanderen, gevolgd door Tom Van Grieken, de voorzitter van Vlaams Belang. Die in combinatie met een sterk groeiende oppositiepartij, toont hoe verdeeld en tegelijk hoe zoekend de Vlaamse kiezer vandaag is.

"De federale regering wijst vaak naar Europa, naar begrotingsregels, naar de staatsschuld en naar het gat in de begroting. Maar voor veel burgers voelt dat aan als een dekmantel. Een manier om verantwoordelijkheid door te schuiven."

Opvallend is ook dat volgens deze peilingen 1.649.200 Vlamingen hun voorkeur zouden geven aan Vlaams Belang. Voor veel burgers roept dat opnieuw de vraag op of het Cordon Sanitaire, dat al decennialang de politieke besluitvorming beïnvloedt, nog houdbaar is. Vanuit het perspectief van veel kiezers voelt het aan alsof hun stem structureel wordt genegeerd. Of men het ermee eens is of niet: het debat over dat cordon is opnieuw brandend actueel.

Daarnaast tonen de cijfers dat de huidige federale regering geen absolute meerderheid zou behouden. Vooral in Franstalig België is de verschuiving groot: MR zou volgens de peiling maar liefst 8,1% verliezen ten opzichte van de verkiezingen van 2024, amper twee jaar geleden. Dat is een stevige waarschuwing voor een partij die traditioneel sterk staat in het zuiden van het land.

Maar peilingen gaan niet alleen over percentages. Ze weerspiegelen ook gevoelens, frustraties en verwachtingen. En die liggen vandaag bijzonder hoog. De rellen en onveilige situaties in Brussel en andere grootsteden worden door veel burgers gezien als een symptoom van een dieper probleem. Mensen, jong én oud, willen zich opnieuw veilig voelen op straat. Ouders willen hun kinderen zonder angst naar school sturen. Leerkrachten willen lesgeven in een neutrale, pedagogische omgeving, zonder voortdurend geconfronteerd te worden met klachten wanneer ze ongehoorzaam gedrag corrigeren.

Veel burgers voelen dat de sociale balans zoek is. Ze ervaren dat mensen die nauwelijks hebben bijgedragen aan het systeem, door werk of belastingen, soms sneller toegang krijgen tot sociale voordelen dan zij die al jaren bijdragen. Dat gevoel van “voorbijgestoken worden” leeft sterk, zeker bij mensen die elke maand hard werken om rond te komen. Het is een emotie die niet zomaar weg te wuiven valt.

Daarbovenop komt de vraag wat de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie precies doen. In de perceptie van veel burgers zijn er veel woorden, maar weinig daden. De recente verwoestingen in Brussel na betogingen kosten de belastingbetaler handenvol geld. En telkens opnieuw lijkt het alsof de rekening wordt doorgeschoven naar de hardwerkende Vlaming. Dat voedt de frustratie en versterkt het gevoel dat de overheid de controle kwijt is.

De federale regering wijst vaak naar Europa, naar begrotingsregels, naar de staatsschuld en naar het gat in de begroting. Maar voor veel burgers voelt dat aan als een dekmantel. Een manier om verantwoordelijkheid door te schuiven. De Vlaming pikt dat steeds minder. De kloof tussen burger en politiek wordt groter, en de peilingen van juni 2026 lijken dat gevoel alleen maar te bevestigen.

Of deze trends zich zullen doorzetten richting de verkiezingen, valt uiteraard niet te voorspellen. Peilingen zijn momentopnames, geen uitslagen. Maar één ding is duidelijk: de Vlaming stuurt een signaal. Een stevig signaal. En het is aan de politiek om te beslissen of ze dat signaal wil horen, of opnieuw naast zich neerlegt.

De cijfers en conclusies in dit blogbericht zijn gebaseerd op de peiling die Het Laatste Nieuws publiceerde op 12 juni 2026. Voor wie de volledige analyse wil nalezen: het originele artikel staat beschikbaar op hun website.