Vlaams Belang op 27,8 procent: een politiek signaal dat niet genegeerd kan worden
De nieuwste Grote Peiling, gepubliceerd op 18 september 2026 door onder meer HLN en VTM NIEUWS, levert een opvallend beeld op van het Vlaamse politieke landschap. Hieruit blijkt dat het Vlaams Belang met 27,8 % momenteel de grootste partij van Vlaanderen zou zijn indien er vandaag verkiezingen zouden plaatsvinden. De partij zou daarbij een duidelijke voorsprong hebben op haar naaste concurrent, de N-VA. Tegelijkertijd verliezen verschillende linkse partijen terrein, terwijl de centrumrechtse partijen slechts beperkte winst boeken.
"De vraag waarom het Vlaams Belang blijft groeien, wordt eveneens vaak gesteld."
Peilingen blijven uiteraard momentopnames en zijn geen verkiezingsuitslag. Toch geven ze vaak een indicatie van wat er leeft bij de bevolking. Wanneer meer dan een kwart van de Vlaamse kiezers aangeeft voor eenzelfde partij te willen stemmen, is het logisch dat politici, media en analisten proberen te begrijpen welke factoren aan de basis liggen van die populariteit.
Cordon sanitaire
Dat resultaat doet onvermijdelijk de discussie over het cordon sanitaire opnieuw oplaaien. Voorstanders ervan stellen dat partijen vrij zijn om te beslissen met wie ze wel of niet samenwerken. Tegenstanders vinden dat het steeds moeilijker wordt om een partij die door een aanzienlijk deel van de kiezers wordt gesteund bij voorbaat van bestuur deelname wordt uitgesloten. Het debat raakt daardoor aan een fundamentele vraag: hoe moeten politieke partijen omgaan met een groot kiezerssignaal wanneer coalities worden gevormd?
Ook de kwalificatie van Vlaams Belang als radicale partij blijft onderwerp van politiek debat. Wie zich daarover zelf een oordeel wil vormen, doet er goed aan niet alleen etiketten te bekijken, maar vooral het partijprogramma te lezen. Dan zal men merken dat Het Vlaams Belang geen radicale partij is maar een sociale volkspartij die de Vlaming in de eerste plaats aan bod laat komen.
De Arizona-coalitie
Tegelijk roept de peiling vragen op over N-VA. De partij van premier Bart De Wever haalt 23 procent en blijft daarmee de tweede partij in Vlaanderen. Waarom kiezers van voorkeur veranderen, kan een peiling op zichzelf echter niet bewijzen. Zou het kunnen dat mensen teleurgesteld zijn in de beperkte snelheid waarmee politieke beloften worden gerealiseerd. De Arizona regering wijst maar al te graag naar de geopolitieke toestanden waardoor alles duurder wordt. Maar is dit wel de enige redenen?
Bij gesprekken met burgers komen vaak dezelfde verzuchtingen terug. De stijgende kosten van energie, wonen en mobiliteit wegen op veel gezinnen. Ook de hoge brandstofprijzen blijven een gevoelig onderwerp. Waarom hoge accijnzen toevoegen? Daarnaast leeft er frustratie over de complexiteit van de Belgische staatsstructuur. België telt verschillende regeringen en parlementen, wat volgens critici leidt tot een dure en inefficiënte besluitvorming. Om maar te zwijgen over de Senaat. Het asielfactuur blijft eveneens een belangrijk thema in het publieke debat. De N-VA beloofde voor de verkiezingen van 2024 een asiel-stop. Zijn dit loze woorden? Is een staatshervorming dé oplossing tot besparen? Laat de deelstaten verantwoordelijk zijn voor hun uitgaven en inkomsten. Daar heeft men een tweederdemeerderheid voor nodig waardoor dit momenteel op een uitzichtloze oplossing lijkt uit te draaien. Paul Magnette is niet tegen elke staatshervorming, maar hij is wel een uitgesproken tegenstander van het confederalisme en van de grote institutionele hervormingen die de N-VA voorstaat. Dus dit zal een moeilijke oefening worden.
Waarom blijf Vlaams Belang groeien?
De vraag waarom het Vlaams Belang blijft groeien, wordt eveneens vaak gesteld. Volgens sommigen komt dat doordat een deel van de bevolking zich onvoldoende gehoord voelt door de traditionele partijen. Anderen menen dat de partij erin slaagt om maatschappelijke ongerustheid rond veiligheid, migratie en koopkracht te vertalen naar duidelijke politieke boodschappen.
Wat met de toekomst?
Wat uiteindelijk vaststaat, is dat het politieke landschap in beweging blijft. De traditionele partijen worden geconfronteerd met een steeds kritischere kiezer die sneller van voorkeur verandert dan vroeger. Vertrouwen winnen is moeilijk geworden, vertrouwen verliezen gaat vaak veel sneller.
De komende jaren zullen uitwijzen of de huidige peilingen zich uiteindelijk vertalen in verkiezingsresultaten. Tot die tijd blijven ze vooral een thermometer van de publieke opinie.
De cijfers en conclusies in dit blogbericht zijn gebaseerd op de peiling die Het Laatste Nieuws publiceerde op 18 september 2026. Voor wie de volledige analyse wil nalezen: het originele artikel staat beschikbaar op hun website.
Rudi Leysen
Reactie plaatsen
Reacties