Wandelen Kiewit-Bokrijk

Wandeling Kiewit – Bokrijk

12 augustus 2026

Op woensdag 12 augustus 2026 vertrok ik al vroeg in de ochtend met mijn wagen richting Hasselt. De voorspelde hitte van 31 graden wilde ik zoveel mogelijk vermijden, dus een vroege start leek de enige verstandige keuze. In mijn rugzak had ik voldoende water voorzien, want bij dit soort wandelingen, zorgvuldig uitgestippeld via wandelknooppunten, weet je nooit hoe warm het onderweg kan worden.

In Kiewit aangekomen merkte ik meteen dat de sfeer anders was dan gewoonlijk. Overal zag ik mensen in de weer met voorbereidingen voor het nakende Pukkelpopfestival. Vrachtwagens reden af en aan, hekken werden geplaatst, en het terrein kreeg langzaam de vorm van een festivaldorp. Het gaf de start van mijn wandeling een onverwachte dynamiek.

Vanuit Kiewit trok ik de bossen in richting Bokrijk, een traject dat normaal gezien bekendstaat om zijn groene pracht. Onderweg nam ik meerdere foto’s, maar wie ze bekijkt, ziet het meteen: de natuur snakt naar water. De extreme droogte van de voorbije weken heeft haar sporen achtergelaten. Grasvelden zijn dor en rossig, nergens fris groen te bespeuren. Beken en grachten die normaal gevuld zijn met kabbelend water stonden nu volledig droog, een stille, bijna pijnlijke leegte.

De bomen leken het evenmin aan te kunnen. Verdorde bladeren vielen in grote aantallen naar beneden, alsof de herfst al begonnen was. Op sommige plekken lag het bos vol bruine bladeren, een beeld dat totaal niet past bij een normale zomer. Het voelde vreemd, bijna abnormaal. Alsof de natuur ziek en neerslachtig was, uitgeput door de aanhoudende droogte.

Tijdens het wandelen dacht ik vaak: Hoe anders zou deze route eruitzien in een gewone zomer? Fotograferen in Bokrijk is normaal een feest, groene lanen, levendige kleuren, frisse bosgeuren. Maar vandaag was het landschap flets, stoffig en uitgedroogd. De foto’s die ik maakte tonen een realiteit die we liever niet zien, maar die wel belangrijk zijn om vast te leggen.

Toch, ondanks de droogte, ondanks het dorre landschap, ondanks de hitte die tegen de middag begon door te duwen, was deze wandeling absoluut de moeite waard. Het traject blijft prachtig, de stilte in de bossen blijft rustgevend, en Bokrijk blijft een plek die altijd iets te vertellen heeft, zelfs wanneer de natuur het moeilijk heeft.

Een wandeling die anders oogde dan verwacht, maar net daarom zo bijzonder.